Πορνεία

Είναι ανήθικο να είναι μία γυναίκα πόρνη; Είναι σημαντικό πιστεύω να διακρίνουμε τις πόρνες σε αυτές που δεν έχουν πρόβλημα με την δουλειά που κάνουν και σε αυτές που δεν τις αρέσει η δουλειά που κάνουν. Αμφότερες δεν βλάπτουν τους άλλους κάνοντας αυτή τη δουλειά και επιπλέον προσφέρουν στους άντρες. Οι πόρνες που δεν έχουν πρόβλημα με τη δουλειά που κάνουν δεν βλάπτουν ούτε τον εαυτό τους οπότε δεν πιστεύω ότι είναι ανήθικο αυτό που κάνουν. Αυτές που δεν τις αρέσει η δουλειά που κάνουν βλάπτουν βέβαια τον εαυτό τους οπότε θα πρέπει να δούμε για ποιο λόγο κάνουν αυτό το επάγγελμα για να πούμε αν είναι ανήθικο ή όχι το ότι εργάζονται ως πόρνες.

Εκτρώσεις

Κατά τη γνώμη μου η έκτρωση είναι ανήθικη πράξη. Με την έκτρωση φονεύεται το έμβρυο το οποίο μπορεί μελλοντικά, αφού γεννηθεί και μεγαλώσει, να είναι σε θέση να προσφέρει αρκεί βέβαια να αποκτήσει γνώσεις. Αν μία γυναίκα δεν επιθυμεί να μεγαλώσει το παιδί μπορεί να το δώσει για υιοθεσία. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι πρέπει να είναι νόμιμες οι εκτρώσεις διότι έτσι θα γίνονται εκτρώσεις από ειδικούς και κάτω από σωστές συνθήκες.

Είναι σωστό να κρίνουμε κάποιον;

Η ευγένεια είναι αξία οπότε θεωρώ ότι σε πολλές περιπτώσεις είναι λάθος να κρίνουμε έναν άνθρωπο όταν αυτός μπορεί να μάθει ότι γίνονται αρνητικά σχόλια για το άτομό του.

Για να δούμε αν είναι σωστό να κρίνουμε κάποιον πιστεύω ότι θα πρέπει να δούμε: 1) το πλήθος των ηθικών παραπτωμάτων, 2) τη βαρύτητα των παραπτωμάτων, 3) αν είχε πρόθεση να βλάψει ή όχι, 4) αν έχει τιμωρηθεί για τα παραπτώματα στα οποία έχει υποπέσει, 5) αν έχει μετανιώσει, 6) αν έχει προσπαθήσει να επανορθώσει αποζημιώνοντας αυτούς που έχει βλάψει.

Σάτιρα

Στην σάτιρα διακωμωδούνται ιδέες, συμπεριφορές, πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις. Μολονότι προκαλεί γέλιο πιστεύω ότι ο σατιρισμός είναι μία αγενής συμπεριφορά. Ως εκ τούτου πιστεύω ότι είναι λογικό να σατιρίζουμε ιδέες και συμπεριφορές τις οποίες δεν σεβόμαστε και όχι απλώς ιδέες και συμπεριφορές με τις οποίες διαφωνούμε.

Πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους;

Κατά τη γνώμη μου πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους ακόμα και όταν διαφωνούμε με αυτούς υπό την προϋπόθεση ότι οι νόμοι είναι μέσα σε ένα καλό πλαίσιο. Ένα καλό γενικό πλαίσιο είναι κατά τη γνώμη μου το ακόλουθο: σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων άλλων πλασμάτων, δημοκρατία ή τεχνοκρατία, κράτος πρόνοιας, κράτος δικαίου, κοσμικισμός, κοσμικό κράτος, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, συλλογικές συμβάσεις, βιώσιμη ανάπτυξη.

Παραπτώματα και τιμωρίες

Σε ότι αφορά τα παραπτώματα αναφέρομαι σε ηθικά παραπτώματα τα οποία είναι και νομικά παραπτώματα. Η γνώμη μου είναι ότι οι τιμωρίες πρέπει να είναι ανάλογες των παραπτωμάτων για να είναι δίκαιες.

Μία τιμωρία είναι η στέρηση ελευθερίας, η φυλάκιση για κάποιο χρονικό διάστημα. Στις φυλακές οι συνθήκες πρέπει να είναι ανθρώπινες. Οι φυλακές πρέπει να έχουν σχολείο, ψυχολόγους, χώρους αναψυχής και επιπλέον να γίνονται μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης.

Δεν συμφωνώ με μεσαιωνικού τύπου ποινές. Να κάνουν σε έναν παραπτωματικό αυτό που έκανε αυτός. Μπορεί για παράδειγμα ένας παραπτωματικός να προκάλεσε αναπηρία σε έναν άνθρωπο. Αν καταστήσουν τον παραπτωματικό ανάπηρο μπορεί να μην είναι σε θέση να προσφέρει ή να είναι πιο δύσκολο να προσφέρει. Όταν η τιμωρία είναι η φυλάκιση ο παραπτωματικός μπορεί να προσφέρει αφού αποφυλακιστεί.

Άλλες τιμωρίες είναι: η καταβολή χρηματικού ποσού, η αποζημίωση του θύματος, η παροχή κοινωφελούς εργασίας.

Τι γίνεται όταν ένας παραπτωματικός μπει στη φυλακή και αλλάξει πριν εκτίσει το σύνολο της ποινής. Πρέπει να αποφυλακιστεί ή όχι; Η γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να αποφυλακιστεί άμεσα για το λόγο ότι άλλοι οι οποίοι δεν είναι στη φυλακή βλέπουν τι θα υποστούν αν υποπέσουν στο ίδιο παράπτωμα οπότε ίσως να μην υποπέσουν στο ίδιο παράπτωμα.

Είμαι κατά της θανατικής ποινής για δύο λόγους: 1) Υπάρχει η πιθανότητα της κακοδικίας, 2) Υπάρχει πιθανότητα να αλλάξει η νοοτροπία και η συμπεριφορά του παραπτωματικού. Ίσως όμως θα έπρεπε να επιβάλλεται η θανατική ποινή σε παραπτωματικούς οι οποίοι μπορούν να βλάψουν ακόμα και μέσα από τη φυλακή. Αυτό ισχύει για παράδειγμα για τους μαφιόζους.

Ποιοι έχουν ισχύ;

1) Οι πολιτικοί.

2) Οι δικαστικοί όταν η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη.

3) Οι μεγαλοεπενδυτές.

4) Οι κεντρικοί τραπεζίτες όταν η κεντρική τράπεζα είναι ανεξάρτητη.

5) Οι διανοούμενοι που ασκούν επιρροή.

6) Οι ιερείς.

7) Οι ακροδεξιοί στρατιωτικοί γιατί κάνουν πραξικοπήματα.

8) Μεγάλα σύνολα ανθρώπων οι οποίοι μεμονωμένα δεν έχουν ισχύ όταν έχουν δικαίωμα ψήφου ή όταν συνεργάζονται και κινητοποιούνται.